Seizoenstart in Amsterdam

De 1e wedstrijd van de marathoncompetitie zit er op. Op de Jaap Edenbaan, de thuisbaan van Port of Amsterdam, is de eerste wedstrijd verreden. Die eerste krachtmeting is altijd een beetje spannend. Betaalt de arbeid van de zomertrainingen uit? Hoe sterk zijn de andere ploegen? Ik kan in ieder geval tevreden terugkijken op deze seizoenstart.


De ambities van mijn team zijn hoog. Vorig seizoen waren we de beste ploeg, meerdere malen de dagwinst en pakte Mark winst in het jongerenklassement. Pas na een paar wedstrijden kan je pas de doelen voor het seizoen concreet maken. Maar onze ambitie is duidelijk: ook dit jaar gaan we voor de beste ploeg, dagzeges en hoge plaatsing in algemeen en jongerenklassement. Maar de competitie is sterk.

De beloftes begonnen pas na half 10 aan de wedstrijd. Koud, beetje mistig, ijs dat snel aanslaat, en een groot peloton, bijna 90 rijders aan de start. Direct vanaf het begin zit ik voorin. We verwachten een nerveuze wedstrijd met vroege aanvallen, en dus wil ik direct controleren. Dat controleren gaat heel lang goed. Bij elke ontsnapping is wel 1 rijder van de ploeg mee. Toch mist ons team een belangrijke ontsnapping, waar 2 A-rijders een cruciale rol spelen. 3 Beloftes pakken zo een rondje en wij zitten er niet bij.

Als het kopgroepje is aangesloten vormen zich meer vluchtgroepjes die zich verspreiden over de baan. Ik spring met 1 van die groepjes mee, maar moet halverwege de oversteek de prijs betalen voor het actieve begin. En ik laat mij terugzakken naar het peloton. Daar zie ik dat Mark alsnog een rondje kan pakken. Ik draag mijn steentje  bij door Mark uit een achtervolgend groepje op te halen. Mark springt ijzersterk uit het groepje en samen rijden we naar het peloton. Het teamspel werkt gelukkig weer goed. Daarmee voegt Mark zich bij de 3 koplopers en is het podium dichtbij. Hij heeft net op tijd om samen met de 3 andere koplopers nog een rondje te pakken. 4 koplopers dus en 16 man die een rondje hebben gepakt (waaronder Niels uit mijn team, en Roy en Joeri uit het 2e "Naturalicious"-beloftenteam). Daarachter een paar man die zweven tussen de koplopers en het peloton. Het peloton mag na 88 rondes afsprinten. Ik weet nog aardig naar voren te rijden en finish als 4e van het vaste peloton op de 30e plaats. Ik had iets meer gehoopt, maar ben toch tevreden.

Langs de kant zie ik hoe na 94 rondes de rijders met 1 ronde voorsprong afsprinten. Mark weet dat hij niet moet wachten op de eindsprint, en hij sluipt mee met de afsprinters. Sluw, zo bouwt hij een voorsprong op de medekoplopers op, die even zitten te slapen. Nu nog de uitdaging om die voorsprong de laatste 5 rondes te handhaven. En daarin slaagt Mark wonderwel. De achtervolgers gaan diep, maar Mark gaat nog dieper en blijft snelheid houden. En dus is de eerste zege voor de ploeg dit jaar binnen

Ik haal Mark op.