Podium in Groningen

Groningen, het is een heel eind rijden voor 100 rondjes. Maar dit keer was het zeker de moeite waard. In het begin was ik een paar rondes vooruit met 2 medevluchters, maar het was niet echt serieus. Koen en Joeri probeerden het een paar keer. Maar Victor zat in de goede ontsnapping. Uiteindelijk ging hij met een kleine groep rond. Op een gegeven moment was er een groepje los dat op 100 meter voor het peloton zwom. Ik dacht "Why not" en plaatste vanaf de kop een versnelling. In no time zat ik bij de jongens. Ik heb er behoorlijk aan gesleurd, en telkens liepen we een beetje in. Achter ons was Groene Hart volle bak aan het rijden. Want in de groep die rond was zat Sjors van der Meer die een goede kans had op de overwinning. Toen Groene hart was opgebrand was de aansluiting snel geregeld. Zeker toen Joeri zich af liet zakken om mij op te halen. Met 4 man sloten we aan met nog 15 rondes te gaan, en daarmee was er een kopgroep van 8 man. Dat betekende dat het peloton op 10 rondes moest afsprinten. Daarna kwam het finalespel. Ik had te weinig tijd om te herstellen van de inspanning om rond te gaan. Dat had Sjors met zijn ploeg mooi voor elkaar. Maar Victor voelde zich goed. Dus was duidelijk: ik reed een paar ontsnappingen in de finale dicht en ik trok de sprint aan. Sjors volgde mij, maar Victor knalde daar overheen. Prachtige overwinning en ik reed zelf nog naar plek 3. Echt genieten van dit mooie en goed gelukte ploegenspel. Alle 4 hard gewerkt voor 2 dik verdiende podiumplaatsen.