Alternatieve Elfstedentocht

Woensdag was de dag van de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee.

De omstandigheden waren goed. Op dinsdag hadden nog ruim 1300 recreanten het ijs omgeploegd, mede doordat het ijs heel zacht werd door het zonnetje. Maar de ijsmeester had goed gebruik gemaakt van de nachtvorst en met opgespoten water de bochten en de verzorging/finishstraat weer in puike conditie gekregen.

Maar 200 km blijft zwaar. Na 180 km in mijn eerste jaar en 150 km vorig jaar, wilde ik dit jaar graag de 200 km vol maken. 

Het was een bijzonder koers. Met een sterke kopgroep, met 3 topdivisierijders van Port of Amsterdam. En achter die kopgroep 2 groepjes, ook met sterke rijders, en een peloton dat toch ook niet de minste namen bevatte. Ik zat de hele wedstrijd in het peloton. In het begin heb ik nog een paar keer geprobeerd mee te schuiven als een goede groep een poging waagde. Er sprongen wat rijders een groep naar voren of rijders zakten terug. En eigenlijk lagen al die groepen relatief niet heel ver uit elkaar. 

Christoffel reed weg uit de kopgroep en heeft een solo van 40 km gehad. Maar moest toch buigen toen Erik-Jan Kooiman zijn aanval plaatste.

Ik vond het nog het meest lastige om op gang te komen. Na 40 km realiseer je dat er nog 16 rondes komen. Maar uiteindelijk glij je door naar de 150 km en dan weet je dat je geen steken moet laten vallen. Soms staat het peloton stil, en soms slaat het weer op hol. En dan moet je er wel bij blijven want in die fase kan elk gaatje funest zijn.

Ik zag wel dat sommige rijders in het peloton meer wilden, zoals Joeri die er een paar keer vol voor ging. Maar de groepen waren gewoon te goed om zo maar een jump te maken. 

De achterdeur stond dus open in het peloton. Maar het is mij gelukt om de 200 km vol te maken. 32e plaats, 5e belofterijder en 5e Neo. Zeer tevreden.