KPN Cup 14 in het Olympisch Stadion

 

Na een goede week op de Weissensee is het marathonpeloton weer terug in Nederland. De laatste westrijd, de Aart Koopmans Memorial werd afgelast door de sneeuwval, maar daardoor heb ik heerlijk een middag kunnen langlaufen. Dat was al lang een wens van mij. En het viel niet mee, maar het was wel erg gaaf. Heerlijk fysiek bezig zijn in een prachtige witte omgeving.

Terug uit de Weissensee meteen een drukke week. Gestart met een nieuwe deeltijdbaan naast mijn studie. Ik voelde mij aan het einde van de week niet helemaal fit. En de vraag was of ik door de Weissensee niet te veel van de snelheid had verloren. Want in het weekeinde stond al weer een doorstroomwedstrijd te wachten. Ditmaal in het Olympisch stadion in Amsterdam. En dat wilde ik graag meemaken.

Dus niet topfit aan de start. In het begin ging het best aardig. Al merkte ik al wel meteen, toen ik meeschoof met een groepje, dat ik het niet te gek moest maken. Maar na de helft van de wedstrijd kreeg ik het zwaar. Vooral het versnellen in de bochten liep op een gegeven moment niet meer. Het hielp ook niet dat in 1 van de bochten al vroeg alle pylonnen er uit werden gereden en er dus niet steeds vers ijs lag. Steeds vaker moest ik op het rechte eind even bijtrekken na die bocht, en dat met de volle wind tegen. 

Na bijna 90 rondes lukte het mij niet meer om dat gaatje dicht te rijden op het rechte eind, en haakte ik af. Jammer want een ronde of 6 later ging de vaart uit het peloton dat bij 115 rondes moest afsprinten.  Dat scheelde niet veel dus. Maar gezien mijn fitheid heb ik het nog best lang volgehouden.

Nog 2 wedstrijden: volgende week in Tilburg en over 3 weken op de Jaap Edenbaan in Amsterdam.